Prva pivara u Vršcu najverovatnije je osnovana pristizanjem grupe nemačkih doseljenika iz krajeva u kojima se proizvodilo pivo. To je bilo u vremenu od 1720 do 1730 godine. Isprva, Pivara je osnovana kao kameralna,odnosno komorska pivara i bila je pod kontrolom države. O takvom njenom statusu i postojanju u 1742 godini govori dokument koji pominje Feliks Mileker u svojoj Povesnici slobodne kraljeve varoši Vršca .
Ta pivara, iako je bila u nemačkim rukama, od samog početka pod upravom porodice Greber, nalazila se na srpskoj strani grada.Do 1844 . godine, kad je zajedno sa zemljištem otkupljena od strane Vršačkog magistrata za potrebe stambenih zgrada i pijace, pivara se nalazi u vlasništvu porodice Greber. Od tada, Pivara ima zakupce koji njome upravljaju sve do vremena Mađarske revolucije, kada prestaje sa radom.
Po ukidanju pivare, Vrščani piju pivo koje se dovozi iz Pančeva, Partoša i drugih mesta.
Tek 1859 . Jovan Cofman , traži i dobija dozvolu za proizvodnju piva i već u martu iste godine pivara počinje sa radom.
Godine 1861 Cofman otvara svoju veliku pivnicu i izletište i daje mu ime po poznatom germanskom kralju i božanstvu piva “ Gambrinus ” . Ta pivnica je smeštena blizu železničke stanice, pored jevrejskog groblja i uz lep park predstavlja jedno od najugodnijih vršačkih izletišta koje je bilo izuzetno popularno i rado posećivano.
U popisu fabrika iz 1886 godine, vršačka pivara je zabeležena kao pivara Jovana Cofmana i Jovana Fuksa; dve godine kasnije, 1888 Cofmanova pivara je sasvim iznova izgrađena, a 1897 godine dobja uređaje za proizvodnju leda za sopstvene potrebe ali i za druge korisnike u gradu i okolini. Na taj način jeotklonjena hronična nestašica leda u Vršcu .
Već 1913 godine pivara je nanovo moderno preuređena, kada dobija parni pogon od 300hl.
Prema jednom izveštaju iz 1927 godine saznajemo da je imala 38 zaposlenih radnika.
Pivara Aleksandra Cofmana proslavila je 22. mart 1934 godine 75 godina rada i tada ju je Trgovačko-zanatlijska komora u Velikom Bečkereku odlikovala počasnom diplomom za dugogodišnji rad. Diplomu je uručio Vlada Kanački, potpredsednik komore, na svečanoj sednici kojoj su prisustvovali svi ugledni trgovci i privrednici grada Vršca.
Ubrzo, Akoš Cofman, tadašnji vlasnik pivare, odlučio je da obustavi proizvodnju piva i počeo da prodaje pivo pančevačke i jagodinske pivare, kao i sopstveno vino i rakiju, zatim da proizvodi led i suši kukuruz.
Pivara nije radila čitavih deset godina pa je pogon bio dosta zapušten tako da je bilo dosta problema da se 1945 godine dovede u normalno stanje i pokrene nova proizvodnja.
Prve godine ponovnog rada, pivara radi samo sa 20% kapaciteta, a zatim, proizvodnja iz godine u godinu raste i beleži nagli razvoj, širi tržište i povećava svoje učešće u Jugoslovenskoj proizvodnji piva od 0.69% u 1954 godini na 2,53% u 1970 godini.
Krajem 1969 godine kolektiv je referendumom doneo odluku o integraciji sa preduzećem “Intereksport”, u čijem sastavu posluje od 1970 godine kao osnovna organizacija udruženog rada sa svojstvom pravnog lica.
Danas Vršačka pivara posluje u okviru Koncerna Swisslion Takovo.